Adelaide - Perth - Darwin

Hier ben ik terug met een klein verslagje. Ondertussen zit ik al in Darwin en hebben we al heel wat kilometers afgelegd, tot vervelens toe.

We zijn via Adelaide vertrokken, niet met 3 zoals eerder vermeld maar met zn tweetjes. De koreaan ging uiteindelijk niet mee. De weg naar Perth was oneindig lang via de Nullabor, dode kangeroes, dorre wegen, hitte,... het waren dagen van rijden, iets kleins eten en gaan slapen. Het enige dat we in die periode te zien kregen was een dorp van een 8tal inwoners en om de 400km een roadhouse waar we konden overnachten en een douche konden nemen. We bezochten onderweg wel Esperance, waar een prachtig nationaal park was met witte stranden, helderblauw water... Mieke zou er haar trouwfoto's willen laten trekken...
Enkele 100den km verder konden we de "Wave Rock" bezoeken, in de boekjes leek dit een enorme rots, maar het was toch even een ontgoocheling. Het was me een heel vermoeiende trip tot in Perth, we waren dan ook in de wolken als we Frementle, een kuststadje onder Perth bereikt hadden.
In Frementle was er net een festival aan gang, een 'street art festival'. We hebben onze tijd daar dan ook heel goed benut met het volgen van het gratis festival. De stad Perth zelf was niet echt de moeite, een stad zoals een ander, met hetzelfde patroon zoals alle steden hier in Australie. De laastste dag in Perth hebben we in nacht in een backpacker geslapen om eens goed uit te rusten en een deftige douche te kunnen nemen. Ik dacht dat dit een zalige nacht ging worden, helaas... luidruchtige duitsers hebben me zo goed als de hele nacht wakker gehouden, daar ging mn luxe-nacht!
Op 26 maart hebben we Sofie opgepikt op de luchthaven van Perth, dat weerzien was ontzettend leuk en spannend. Sofietje zal met ons meetrekken tot we terug in Sydney zijn. Sofie had in Manly een koppel ontmoet dat in Perth woonde en die hun adres gegeven hadden. We hadden Siska en Anthony opgebeld met de vraag of we hen een bezoekje mochten brengen. Uiteindelijk hebben we 2 dagen doorgebracht bij Siska en Anthony, we konden daar in de schuur slapen waar ze een bed hadden en douches... een luxetijd!!!! We werden daar verwend tot en met!
Als afsluiter van ons bezoek aan Perth, hebben Mieke en ik besloten om een tattoo te laten zetten op onze voet. We zijn naar de eerste beste tattoo-shop geweest en een half uur later hadden we elk een 7puntige ster op onze voet. Een blijvende herinnering aan Australie.

De weg naar Broome toe was een hele belevenis! We zijn toen voor de eerste keer geconfronteerd geweest met het regenseizoen in het Westen en Noorden van Australie. Op vele plaatsen stond het water op de wegen maar meestal zorgde dat niet voor problemen voor onze Ernie. Totdat we aankwamen bij een plaats waar het water 1meter hoog stond. We hebben gewacht van 13uur tot de dag nadien 6uur. Het is gewoon wachten tot het water zakt. Gelukkig waren we niet alleen, er waren zeker 50 auto's die de nacht langs de kant van de weg doorgebracht hebben in het gat van Pluto. Een vermoeiende maar memorabele dag!

Na dit avontuur komen we aan in Broome, waar Mieke zeker en vast op een kameel wilde zitten, Broome staat namelijk bekend van zijn kamelentochten langs het strand bij zonsondergang. Uiteindelijk hebben we dit alle 3 gedaan en ik moet zeggen dat het fantastisch was! We zijn in Broome ook naar een openlucht-cinema geweest... gewoon magisch! We hebben zelf een vallende ster gezien tijdens de film!

Van Broome was het richting Darwin... Daar was geen water langs de wegen maar vuur. Kleine branden langs de weg maakten dat het rijden wel avontuurlijk was. Ook de wilde koeien en paarden die ziet maken het allemaal zo mooi! De eerste stad waar we een paar dagen gezeten hebben was Kununurra, een heel idyllisch stadje! Vandaar hebben we een vlucht geboekt om de Bungle Bungles te kunnen zien. Met het regenseizoen zijn vele wegen in nationale parken gesloten. Vandaar hebben we eens gek gedaan en een 'scenic flight' gedaan, wat uiteraard de moeite was. De vlucht duurde ongeveer 2uur en het was ook wel 2uur genieten! In Kununurra hebben we ook onze eerste krokodil gezien, in een meer waarlangs we campeerden. Volgens andere mensen was het een braaf diertje, niets om schrik van te hebben.

De dag nadien hadden we echter wel schrik van opgegeten te worden krokodillen. We wilden een krokodillenboerderij bezoeken en daarvoor waren we verplicht om een rivier over te steken. Met ERnie ging dit niet, dus we stapten langzaam en relaxed door het water. Toen we aan de eerste boerderij aankwamen melde een boerin ons dat de krokodillenboerderij gesloten was. Ze vroeg ons ook hoe we daar in hemelnaam geraakt zijn, de rivier zou ook helemaal niet veilig zijn aangezien en gevaarlijke dodelijke krokodillen inzitten. Maar wij hadden geen keuze, we moesten terug door het water, we hadden alle 3 schrik. Na een 15minuten te discussieren zijn we dan toch door de rivier gespurt! We waren gelukkig dat we er geraakt waren, ons lesje hebben we nu wel geleerd.

Veel geluk hebben we niet met de nationale parken omwille de regen, maar toch hebben in Litchfield national park, mooie watervallen gezien en er kunnen in zwemmen, een heerlijke verkoeling.

En toen waren we in Darwin, waar we vooral relaxen en ons mentaal voorbereiden voor onze trip naar Alice Springs!